در چند ماهه اخیر یکی از موضوعاتی که به سوژه خبری بسیاری از رسانه ها تبدیل شده است موضوع ترافیک و آلودگی هوای تهران است.

متأسفانه در طی سالیان گذشته، رشد بی رویه جمعیت، تولید بیش از اندازه خودرو، عدم برنامه مناسب و جامع شهرسازی(در حوزه ترافیک) و عدم توجه به مناسب سازی و گسترش حمل و نقل عمومی درون شهری باعث شده تا ترافیک شهر تهران به بحرانی ملی تبدیل شده و به تبع آن آلودگی هوا هم به عاملی در جهت مرگ و میر خاموش شهروندان درآمده است.

اعمال طرح های ویژه از جمله محدوده طرح ترافیک، زوج و فرد، اجبار به معاینه فنی خودرو و تشدید جرائم تخلفات رانندگی هم تأثیر اساسی در رفع این معضل نداشته و به صورت درمان مقطعی به کار آمده اند.

با اندکی تأمل و تدبر می بینیم که همه ارگانها و نهادها از بالاترین سطوح همگی به رفع این معضل و چاره اندیشی اساسی اذعان دارند و سالهاست که به این موضوع فکر می کنند، اما چرا تا کنون این مشکل برطرف نشده است؟ شما قضاوت کنید.

به راستی چه کسی در قبال ساعتها تلف شدن بهترین اوقات شهروندان در ترافیک پاسخگو است؟

به راستی چه کسی پاسخگوی مرگ تدریجی و خاموش میلیونها انسان در آلودگی هوای تهران است؟